“Na drie jaar toneelschool kwam ik op mijn 21ste overspannen thuis te zitten.
En wat nu? Even niks, ik weet niet, ik wil niet, ik kan niet … en nog veel meer van dit soort gedachten en gevoelens passeerden de revue. Totdat een vriendin mijn hulp inschakelde bij de productie van kostuums voor een dansgezelschap. Want ‘jij bent zo handig met naald en draad’. Nooit meer aan gedacht. En bij gebrek aan iets beters ben ik met een beetje tegenzin meegegaan.
Na een introductie kreeg ik de verantwoordelijkheid voor het maken van de hoofddeksels.”

Energie

“Wat er toen gebeurde kan ik bijna niet omschrijven. Ondanks het feit dat ik het heel spannend vond (want ik wil altijd alles in één keer goed doen) ging er een energie stromen door mijn hele lijf. Ik heb een hele dag onafgebroken gewerkt zonder enig gevoel van tijd en stress. Ik wist niet meer dat ik het zo lekker vond om met stoffen en allerlei aanverwante materialen iets moois te maken. De kleuren, de geuren de structuren, heerlijk. Ze gaven mij een enorm gevoel van blijdschap die ik al in geen tijden gevoeld had. Geweldig! Mijn Passie was geboren. Mijn gevoel van stress, lusteloosheid, slapeloosheid e.d. verdwenen als sneeuw voor de zon. Ik kon weer helder denken, voelen en functioneren.”

Mijn hart volgen

“En ik kon niet anders dan me in dit vak te verdiepen. Ik moest mijn hart volgen. En zoals dat gaat als je je ergens positief op focust kwamen er allerlei mogelijkheden op mijn pad die er voor zorgden dat ik alle ins en outs van het hoedenmaken heb mogen leren. En nog altijd vind ik het spannend, maar als ik de deur van mijn atelier open doe en de geur ruik, de materialen voel en het maken ervaar, komt er een totale rust over mee heen en vergeet ik de tijd. Heeeeeeeeeeeeeeeeeeeerlijk.

Laat je verassen, sta open, volg je hart, denk positief en vertrouw op die dingen en je zult zien dat er iets op je pad komt dat je niet kunt en wilt missen.”

Met vriendelijke en blije groet,

Dion van Limburg Stirum, november 2006.